رد و موبد در شاهنامه

مجله پژوهشهاي زبان و ادبيات فارسي (علمي- پژوهشي)

دانشكدة ادبيات و علوم انساني – دانشگاه اصفهان با رتبه ISC

دورة جديد، سال سوم، شماره۳، (پياپي ۱۱) پاييز ۱۳۹۰، ص ۷۴- ۶۱

**رد و موبد در شاهنامه **

زهرا دلپذير

چکيده

در آيين مزد يسنا ايزدان و فرشتگان نگهبان آسمان و زمين و هرآن چه نيک ونغز و از آفريدگان پاک مزدا به شمار مي‌آيد، سمت ردي يا سروري دارند. در اکثر آثار ديني زرتشتي و متون پهلوي نيز رد به معناي پيشواي ديني زرتشتي و رهبر روحاني به کار رفته است. در شاهنامة فردوسي هم رد از لغات پرکاربردي است که فرهنگ ‌نويسان براي آن معاني مختلفي چون دانا، خردمند، دلير و پهلوان را ذکر کرده اند؛ اما نکتة مهمي که اکثر شارحان به آن نپرداخته‌اند، پيوند رد و موبد و علّت کاربرد زياد اين دو واژه درکنار يکديگر در مشهورترين حماسة ملّي ايران است. رد در شاهنامه در بيشتر موارد، همچون متون اوستايي و پهلوي، همان دستور است که در سلسله مراتب مذهبي ايران باستان جايگاه مهمي داشته است، بنابراين ردان و موبدان هر دو از اعضاي جامعه ديني محسوب مي‌شدند. نگارنده مقاله مي­کوشد با تکيه بر شاهنامة فردوسي، نقش و جايگاه رد و پيوند آن‌ با موبد را درسه فصل بررسي کند: ۱٫ واژه شناسي رد ۲٫ رد در شاهنامه ۳٫ پيوند رد و موبد.

 

maghaleh-mobad



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>