ای ” فردوسی” ترین

‍ ♦️ای ” فردوسی” ترین

🔶ارزش ویژه و والای “وجود” انسان و جوهره ی انسانی بر هیچ کس، پوشیده نیست و تن پوش این وجود و جوهره، در هر سرزمینی با تار و پود ” فرهنگ” آن بافته شده و نقش و نگار ش را ” ادبیات” آن مرز و بوم، رقم می زند.
🔶هر سری، سودایی دارد و هر زمینی، زمانی و هر سرزمینی، پرچمی و هر پرچمی، پیشینه ای. خوشبخت، مردمان سرزمینی که هرگاه دلتنگ خود می شوند و بیزار از روزگار، چشم انداز چشمگیری، عطش دلتنگی شان را چشمه سان فرو می نشاند. خوشبخت، مردمانی که شاهنامه ی فردوسی را دارند. به راستی داشتن شاهنامه ی فردوسی. نداشته های فرهنگی و دلتنگی های فلسفی و انسانی را چونان بالاپوشی فاخر پوشش می دهد…
🔶در سرمای استخوان سوز “پوچی” و آتش زار ” روابط پوشالی” شاهنامه چونان ” ببر بیان” رستم، آدمی را آماده برای نبرد با بحران ها و بلاها می نماید و زور بازوی پهلوانی را به اراده و امید انسان می بخشد..
🔶 ایستادگی و پویایی و شهامت برای ستیز و برای پذیرش آنچه از قدرتت بیرون ست و باید به خدا سپرد و… ومی آموزد و می آموزد.
” پیر من، فردوسی والا تبار ”
“چو تو ایستاده باشی، ادب آن که من بیفتم”
شگفتا که افتادن و زانو زدن در برابر شاهنامه ات، به اوج رسیدن و ایستادن و قد کشیدن است!

🔶ای فردوسی ترین شاعر ایران! با شاهنامه ات، ایرانی ترینم
با شاهنامه ات، ایرانی ترینیم.
درود بر تو که از پس هزاره ای هنوز هرم نفس هایت در شاهنامه، گرمی بخش دل های فسرده ست. درود بر تو

♦️#دكتر_بتول_فخراسلام؛
کارگروه دانش و پژوهش بنیادفردوسی مشهد
و کانون شاهنامه فردوسی توس

💠#بنیاد_فردوسی_مشهد
💠#كانون_شاهنامه_فردوسي_توس

🆔 http://bonyadferdowsitous.ir/

‏🆔https://t.me/bonyadeferdowsitous