پاسخ استادان بنیاد فردوسی شاخه ی توس به پرسش های سومین کنفرانس بین المللی شرق شناسی فردوسی و فرهنگ و ادب پارسی

1– فردوسی که فارسی زبان است مانند میلیون ها فارسی زبان دیگر که در طول تاریخ آمده اند و رفته اند، چه شد که از این میان فردوسی، فردوسی شد و شاهنامه کتاب ملی فارسی زبانان؟

2- فردوسی یک حماسه سراست و شاهنامه او آکنده از حوادث و حماسه است، چرا باید یک کتاب حماسی برای ایرانی ها تا این حد اهمیت پیدا کند و عمری بدین درازی یابد؟

پاسخ استادان بنیاد فردوسی شاخه ی توس به پرسش های سومین کنفرانس بین المللی شرق شناسی فردوسی و فرهنگ و ادب پارسی

دکتر آرش اکبری مفاخر، دکترای زبان و ادبیات فارسی، معاون کانون فردوسی (مرکز پژوهش حماسه‌های ایرانی) مرکز دائره‌المعارف بزرگ اسلامی

1.فردوسی به واسطه شناخت درستی که از زمان و نیاز آن روز کشور داشت توانست شاهکاری بی‌نظیر به وجود آورد که آرزوی ایرانیان در آن روزگار و تاریخ ایران بود. از این رو فردوسی با زنده کردن تاریخ و فرهنگ گذشته ایران توانست هویت ملی و فرهنگی ما ایرانیان را بازسازی کرده و  کشور ما را در طول تاریخ بیمه کند. شاهنامه نیز با زبان سهل و ممتنع توانست در دل همه اقشار ایرانیان نفوذ کند و مهمترین وسیله برای تبلیغ ملیت و فرهنگ ایرانی باشد.

۲. اصولا اثر حماسی مهمترین نیاز یک کشور پس از شکستهای سنگین و به خطر افتادن ملیت آنان است. حماسه‌ها مهمترین دستاویز قوم شکست خورده است که می‌تواند گذشته آنان را بازسازی کند و نوید آینده بهتر به آنها بدهد از این رو شاهنامه کتاب بیم و امید ایرانیان است.