💠#با_شاهنامه_آهسته_و_پیوسته
💠#با_شاهنامه_آهسته_و_پیوسته
🔸#کیانیان
✔️یادداشت (۱۶)
#کاووس
♦️سیاوش و گذر از آتش _بخش دوم
🔶#دکتر_بتول_فخراسلام
نهادند هیزم دو کوه بلند 🔥
شمارش گذر کرد بر چون و چند
بیامد دو سَد مرد آتش فروز 🔥
دمیدند، گفتی شب آمد به روز
زمین گشت روشن تر از آسمان 🔥
جهانی خروشان و آتش، دمان
🔷سیاوش با جامه ای سپید، سوار براسب سیاه خویش، بهزاد، به نزد پدر می رود و رخسار کاووس را پرشرم می بیند و اورا دلداری می دهد و
به نیروی یزدان پاکی دهش🔥
ازین کوه آتش، بیابم رَهِش
🔷همه خشمگین از کاووس و دشنام گو به او نظاره گر گذر سیاوش از آتش هستند
سیاوش بر آن کوه آتش بتاخت 🔥
نشد تنگدل، جنگ آتش بساخت
ز هر سو زبانه همی برکشید🔥
کسی اسپ و خود سیاوش ندید
🔷و پس از مدتی سیاوش بی هیچ گزندی از دل آتش، بیرون می آید
چو بخشایش پاک یزدان بُوَد🔥
دَم آتش و آب، یکسان بود
🔷سودابه خشمگین در پاسخ به سخنان سرزنش بار شاه می گوید که این ها جادوی زال است؛ وگرنه آتش با من به کین نیست. همه کیفر او را مرگ می دانند و سیاوش از کاووس می خواهد که
به من بخش، سودابه را زین گناه 🔥
پذیرد مگر پند و آیین و راه
🔷روزگاری سپری می گردد و دیگربار سودابه، کاووس را نسبت به سیاوش، بدگمان می کند تا این که شاه توران، افراسیاب برای جنگ با ایران، لشکرکشی می کند….
🔷واژه ی سیاوش به معنی دارنده ی اسب سیاه ست و داستان سیاوش، فراخوانی به نگاهداشت و ارزش پیمان و آشتی ست. سیاوش پرورش یافته ی رستم ست و فره مند ست و ویژگی های مهر یا میترا را در خود دارد. واژه ی میترا به معنای پیمان و آشتی ست.
🔷آتش مانند آب، نماد زادن و دوباره زادن ست. مفهوم نمادین آتش با نرینگی و نیروی مردانه در پیوستگی ست و به همین دلیل، این سیاوش است که از آتش می گذرد و این گذر، رمزی از گذر از وسوسه های دوران بلوغ ست؛ از دیگر سو در گذشته برای روشن شدن حقیقت، آیین “وَر” یا سوگند انجام می گردید و یکی از این ور ها گذر از آتش بود.
در داستان فریدون گذر پیروزمندانه ش از آب، به گونه ای حقانیت فریدون را آشکار ساخت.
🔷ایزدان نگاهبان سیاوش بی گناه هستند؛ بدین معنی که نگهبان آتش ایزد یا اَمشاسپَند اردیبهشت ست که کارش درمانگری با گیاه هم هست.اردیبهشت به معنای بهترین راستی ست. جالب این جاست که در وداهای هند، آتش از گیاه است و سیاوش، در اسطوره ها نماد رستاخیز گیاهی ست….. ایزد رَشن ایزد دادگری ست و وظیفه دارد که آتش آن که بی گناه ست، نسوزاند. در اساطیر، آتش و سیاوش هر دو از یک گوهرند. گوهر سیاوش، راستی ست و راستی و آتش، فرزندان اهورامزدا هستند…..
در اسطوره های چینی زنی به نام “سوداگی” کوره ی آتش داشته و مردان را در آن می افکنده ست که همانندی با سودابه در ژرف ساخت داستانی دارد.
🔷آتش در ایران باستان بسیار ارزشمند و مهم بوده؛ به گونه ای که پیش از روزگار زرتشت هم مقدس بوده و زرتشت، رسمیت به آن می بخشد. لقب زرتشت، ” آتورپان” به معنی آذربان یا نگاهبان آتش بود. نهم هر ماه نام آذر دارد و جشن آذرگان در نه آذرماه بر گزار می گردید. در پایان سال آتش افروزی هایی صورت می گرفت به دلایلی؛ که امروزه چهارشنبه سوری رنگ و نشانی از آن ست… پنج گونه آتش در باور باستانی ست
آتشی که در جهان ست؛ آتشی که در تن انسان و گوسپندان ست؛ آتشی که در آذرخش یا رعد وبرق ست؛ آتشی که در آب و گیاه ست و آتشی که در نزد اورمزد و در آسمان برین یا گروثمان ست.
🔷سیاوش دربرابر سودابه، پاکدامن؛ دربرابر کاووس، خردمند و در برابر افراسیاب، بزرگوار و پای بند به پیمانش است.
💠#بنیاد_فردوسی_مشهد
💠#كانون_شاهنامه_فردوسي_توس
🆔 http://bonyadferdowsitous.ir/
🆔https://t.me/bonyadeferdowsitous
