گزارشي كوتاه از كارگاه دين و دينداري در شاهنامه فردوسي

 

IMG_3321

 

به نام خداوند جان و خرد

گزارشي كوتاه از كارگاه  “دين و دينداري در شاهنامه  فردوسي”

در شاهنامه دين با دو مفهمومِ “وجدان” و “اعتقاد و آيين” آمده است و باورهاي مهري، زرواني و مزدايي بيش از آيين هاي ديگر به چشم مي آيد.

در چهار محور موضوعي
مي توان به جايگاه دين در شاهنامه پرداخت:

١- دين و فرمانروايي
٢- نگرش و منش دين بزرگان
٣- رمزكاوي چند نماد مهم ديني
٤- سخنان فردوسي درباره ي دين
رابطه دين و فرمانروايي:
به نظر مي رسد كار فرمانروايي از كار شريعت مداري جداست و شاه آرماني از دين ابزاري نمي سازد كه فرمانروايي كند بلكه به ميانجي گري دين، مي كوشد تا وجداني پاك و ورزيده داشته باشد و هماهنگ با دستورهاي آييني كار كند و به بد دست نيازد:
گهر آنكه از فرّ يزدان بود
نيازد به بد دست و بد نشنود
منشي ديني بزرگان:
بيش از هرچيز به كاركردهاي اخلاقي دين اهميت مي دادند تا به مسائل عبادي و تعبدي آن. خردمندي و راستي و بي آزاري و يزدان شناسي در مفهوم دين داري مي گنجد.

رمزكاوي چند نماد مهم ديني و آييني:
مهر يا ميترا- خورشيد – آب – شير – شاه و …..

سخنان فردوسي درباره ي دين:
تورا دانش و دين رهاند درست
ره رستگاري ببايدت جست

مگردان سراز دين و از راستي
كه خشم خداي آورد كاستي

در نگاه فرزانه توس، هويت ديني و ارزش دين در كاركردهاي اخلاقي است و ژرف نگري در امور ديني همراه با خردورزي و آگاهي و نيكي است كه مي تواند راهگشا باشد. تسامح و تساهل دين فردوسي بسيار ستودني است.
در پايان به نقش مردان ديني، موبدان و اختلاف نظرها درباره ي مذهب فردوسي اشاره گرديد .
https://t.me/bonyadeferdowsitous



پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>